Beelden wellen op uit het onbewuste, geven zichzelf een vorm en gaan op reis. Kunnen we weten wat ze betekenen? Zijn ze vertrokken vanuit het zuivere zelf of vanuit zelfbedrog? Zijn ze onschuldig of kunstmatig? Of kunstmatig onschuldig? Het oog mag het zeggen.

Andrea Voigt werkte lang als vertaler van wetenschappelijke artikelen en schuift steeds meer op naar het werken met mensen (in de zorg) en met beelden. Ze maakt o.a. fotocollages en verfprints. Deze reeks verkent bovenstaande vraagstukken, met een knipoog naar AI. En is handgemaakt.