Als vrijwilliger word je onderdeel van de geschiedenis.

‘Het was coronatijd, ik zat thuis achter mijn scherm en wilde erop uit. Op de vrijwilligerssite zag ik dat Fort Maarsseveen een penningmeester zocht. Centjes tellen doe ik ook voor mijn beroep en het fort staat om de hoek, dus in 2020 ben ik begonnen als financiële man in het bestuur,’ vertelt Ferry de Groot.

‘In het bestuur bespreken we alles samen. Met een business plan en het herstellen van de basisvoorzieningen hebben we indertijd het fort verhuurbaar gemaakt. Verder verzorg ik de jaarrekening en de begroting. Een deel van de boekhouding wordt gedaan door een administratiekantoor en daar leer ik van. Aan vergaderen, mails en administratie, ben ik zo’n vijf uur per maand kwijt. Piekmomenten zijn de jaarrekening en begroting. Groot onderhoud van het fortterrein hoort eveneens bij het bestuur. Hiervoor is jaarlijks geld begroot. We moeten nodig aan de slag met een plan, waarin we keuzes maken en goed plannen.

In de loop van de jaren heb ik de activiteiten op het fort zien toenemen. Het was leuk om daar een steentje aan bij te dragen, ook al ben ik van oorsprong niet heel creatief.

Wat me aanspreekt zijn de mensen hier en het feit dat je eigenlijk altijd in een positieve, kleinschalige omgeving zit.

Toen ik tijdelijk zonder werk zat, ben ik ook drie maanden fortwachter geweest. Het was goed om eens met de voeten in de modder te staan. Ik moest natuurlijk wel even leren hoe je een latte macchiato maakt, maar de meeste bezoekers lieten me rustig mijn gang gaan en reageerden positief: ‘Wat een leuke plek!’ Ik ben anders gaan kijken naar zaken waar je gewoonlijk langs loopt. Is alles schoon, is het pontje open? Niet wereldschokkend, maar ik heb meer gevoel bij het werk gekregen. Het fortwachterschap heeft ook enorm bijgedragen aan de verbinding met collega’s. Het bestuur staat best ver af van de dagelijkse gang van zaken. Het contact beperkt zich tot de Raad van Toezicht en het kernteam. Het was fijn om de fortwachters beter te leren kennen. Met de een praat je over politiek, met de ander over verduurzaming, heel ongedwongen! Een groot goed en een kenmerk van het vrijwilligerswerk op het fort.

Een van mijn favoriete plekjes is het hoekje achteraan in het café, waar ik vaak zat in afwachting van bezoek. Dan was het stil en voelde ik ‘Nu is het fort van mij.’ Een andere favoriet is De Kruitkamer met informatie over het fort en de waterlinies. Die geschiedenis is kenmerkend voor deze streek en het is bijzonder om in een gebouw te zitten dat daar deel van uitmaakt. Als vrijwilliger word je ook onderdeel van die historie. Dat betekent niet per se dat je affiniteit moet hebben met geschiedenis. Het is ook fijn om in een gezellige, mooie omgeving mensen te ontmoeten en een bijdrage te leveren. Maar ik vind het leuk om een “nobel doel” te hebben en voor mij is dat proberen een gaaf gebouw met een gave historie in stand te houden.’