Ook de kunstenaar moet zich hier thuis voelen.

“Een van mijn favoriete plekjes op het fort is bij de robothond van Dave Diepenbach. Die is hier ‘uit het ei’ gekropen en steeds verder gegroeid. Je kan er onder staan, je kan hem knuffelen, hij geeft een gevoel van geborgenheid en welkom zijn.” Aldus Mandy Mienes, een van de vrijwilligers die bij Fort Maarsseveen de exposities organiseren.

“Toen ik hier een paar jaar geleden langs fietste dacht ik ‘O, leuk, je kunt hier ook op het terras zitten’.  Fort Maarsseveen bleek een cultuurfort. Dat sprak me aan, evenals de kleinschaligheid. Ik kende nog weinig mensen in de omgeving, ik zocht vrijwilligerswerk in de buurt en zo kwam ik bij het fort terecht.

Samen met een collega organiseer ik maandelijks een expositie van een lokale kunstenaar. Tijdens FORT ZON DAG is de opening en vier weken later breken we weer af. Aan de kunstenaar vragen we in die periode een meet-and-greet of een workshop te organiseren. Variatie is belangrijk: tekeningen, schilderijen, foto’s, 3D kunst en keramiek wisselen elkaar af, evenals ervaren en beginnende kunstenaars. De laatste groep bieden we een laagdrempelige start. Maar we vragen wel kwaliteit en we willen dat de kunstenaar zich goed presenteert. De PR doen we daarom samen. Net als het opbouwen en afbreken. Het fort is een monument, dat vraagt respect voor het gebouw en de ruimte. Er is veel belangstelling:  komend anderhalf jaar zit de agenda vol.

Verder organiseer ik deze winter samen met drie andere vrijwilligers de derde editie van Kunst in Pocketformaat. Zo’n 30 kunstenaars exposeren ieder vijf werken die niet groter zijn dan 13x18. Er is ook plek voor kleine buitenkunst langs het terras en in de gracht.

Onze buitenkunst bestaat gewoonlijk uit vaste objecten. Maar onze vorige artist in residence die de zomerexpositie organiseerde, heeft dit jaar met een aantal collega’s grote, tijdelijke werken op het fortterrein opgesteld. Volgend jaar mogen ook andere kunstenaars dat doen. Zo maken we steeds ruimte voor nieuwe dingen.

Vooral de gesprekken over kunst maken het werk voor mij heel leuk en het is qua tijd goed te doen. De voorbereiding van de maandelijkse exposities kost me ongeveer drie uur per week, die van Kunst in Pocketformaat ongeveer vier uur. Veel werkzaamheden kan ik zelf inplannen en soms werk ik thuis. De sfeer is goed en wat je nog niet weet of kunt leer je van je collega’s. Als nieuwe vrijwillger hoef je dus niet over specifieke kwaliteiten te beschikken, je moet alleen graag in een team willen werken.

Inmiddels kom ik op de fiets regelmatig bekenden tegen: zowel fortcollega’s als kunstenaars. Omgekeerd vinden ook steeds meer vrienden de weg naar het fort. Maar zelfs op het terras gaan de kunstenaars bij mij altijd voor: ook zij moeten zich hier thuis voelen.”

Je vindt Mandy meestal op woensdagen en FORT ZON DAGen op het fort. Zij wordt blij van het vaste woensdagteam waarmee ze altijd koffie drinkt, en van het feit dat je op de FORT ZON DAGen altijd wel één van de vrijwilligers treft bij wie je kunt aanschuiven.