Ik heb alles van het fort wel zo’n beetje aangeraakt

‘Mijn favoriete plekjes op het fort zijn de plekken waar dingen te ontdekken zijn,’ zegt Wouter Bosman, fortwachter/gids/klusser bij Fort Maarsseveen.

‘In 2018 heb ik mijn eerste schreden op het fort gezet bij de uitvoering van een project van het Niftarlakecollege, waar ik werk. In 2019 ben ik met NLdoet mee gaan doen en sindsdien ben ik blijven hangen. In die tijd was er alleen op de zondag een fortwachter. Een zen-momentje! Want er was niks, alleen af en toe een bezoeker. Tijdens corona ging het allemaal op z’n gat en daarna ben ik hier allerlei klusjes gaan doen. Het fort is lekker dichtbij en een hele aangename plek.

In 2023 werd gezocht naar een ander soort fortwachters. Mijn vader was net overleden en ik zei `Prima, doe ik, op één voorwaarde: samen met mijn moeder!’ Die heeft het hier nu ook enorm naar haar zin.

Ik geef ook rondleidingen. Leuk om mensen te vertellen over de historie van de Waterlinie en het fort, en ze zelf aan het denken te zetten! De aantrekkingskracht van het fort is de gemoedelijkheid, met een sausje professionaliteit eroverheen. De uitstraling is heel robuust. Terwijl het niet zo’n heel groot terrein is, zitten er wel heel wat leuke verhalen achter. Bezoekers zijn vaak aangenaam verrast. En zelf verdiep ik mij ineens in vragen als ‘In de nis bij de keuken zitten ijzeren pinnen. Wat heeft daar gezeten?’ Al die verborgen pareltjes maken het fort zo interessant.

De combinatie van mijn drie rollen vind ik het fijnst. Met de focus op klussen. Klussen ligt me na aan het hart. Ik ben autodidact. Op mijn twaalfde maakte ik al een lamp van een kokosnoot. Het gaat om de interesse. En vooral goed kijken hoe anderen het doen. Vóór de opening om half elf ben ik erg gefocust op ‘klussprintjes’: klusjes die even snel tussendoor kunnen. De grotere klussen voer ik uit in overleg met Jeroen. Ik vind het geweldig dat er naar me geluisterd wordt, dat er een serieuze afweging wordt gemaakt bij de ideeën die ik heb, en dat ik dan ook nog onderdeel mag zijn van het maakproces. Ik heb alles van het fort wel zo’n beetje aangeraakt. Van wifi-installatie tot CV tot iets met het touw van het pontje… Vaak kom ik na schooltijd nog even wat opmeten en ga ik het thuis maken. Ik zoek praktische oplossingen voor alledaagse problemen, maar dan wel met een twist, zoals voor de speaker-wandlampen in de theaterzaal.

Door het klussen ken ik de meeste collega’s. Het vrijwilligersteam bestaat uit een hele gemotiveerde club mensen die ook altijd wel iets extra’s willen doen. Dus ik loop hier nog steeds rond met een glimlach op mijn gezicht, elke dag op zoek naar stukjes van de fortpuzzel.‘

Verder met Wouter in gesprek? Je vindt hem op het fort op vrijdag tussen 10.30 en 13.30 uur. Dat is niet de drukste dag. Het is een beetje komen en gaan. Het leuke van de vrijdag vindt Wouter dat de samenwerking met de andere fortwachters zo natuurlijk verloopt. De onderlinge verstandhouding is heel goed. In hun eigen appgroep regelen ze hoe ze elkaars diensten opvangen.